Pequeña sirena

Pequeña sirena

Hans Christian Andersen

Daleko na morzu woda jest tak błękitna jak płatki najpiękniejszych bławatków i tak przezroczysta jak najczystsze szkło, pero es muy profundo, tan profunda, que ningún ancla llega a su fondo; trzeba by ustawić wiele wież kościelnych jedne na drugich, aby sięgnęły od dna aż ponad wodę. Tam na dole mieszka lud morski. Ale nie myślcie, że jest tam tylko nagie, piaszczyste dno, nierosną tam najpiękniejsze drzewa i rośliny o łodygach i liściach tak giętkich, że poruszają się przy najlżejszym ruchu wody tak jak żywe stworzenia.

Todos los peces, pequeños y grandes, revolotean entre las ramas como pájaros en el aire.. W najgłębszym miejscu stoi zamek króla mórz mury ma z koralu, wysokie spiczaste okna z najczystszego bursztynu, a dach tworzą muszle, które otwierają się i zamykają, w miarę jak faluje woda; wygląda to prześlicznie, porque hay perlas radiantes en cada concha, uno y único sería un tesoro en la corona real. Rey de los mares, ahí abajo, był od wielu lat wdowcem, a jego stara matka zajmowała się gospodarstwem; była to mądra kobieta, ale dumna ze swego pochodzenia i dlatego nosiła w ogonie dwanaście ostryg, gdy inne wykwintne damy mogły nosić tylko sześć.

Pero por lo demás, ella era respetable., porque amaba a muy pequeñas princesas del mar, sus nietas. Eran seis de ellos, wszystkie były ładne, pero la mas joven era la mas linda de todas, cerę miała tak przezroczystą i delikatną jak płatek róży, ojos tan azules como el mar más profundo, pero como los demás no tenía piernas, su cuerpo terminó en una cola de pez.

Przez cały długi dzień dzieci mogły się bawić na dole w zamku, gdzie żywe kwiaty wyrastały wszędzie ze ścian. Grande abierto, ventanas de color ámbar y luego los peces nadaron hasta ellas, como las golondrinas vienen a nosotros, cuando abrimos las ventanas, ale ryby przypływały zupełnie blisko do małych księżniczek, comieron de su mano y se dejaron acariciar.

Przed zamkiem był duży ogród z płomiennoczerwonymi i ciemnobłękitnymi drzewami, owoce błyszczały jak złoto, y las flores como un fuego ardiente y seguían moviendo los tallos y las hojas.

Grunt tworzył najdelikatniejszy piasek, niebieski jak płomień siarki. Nad wszystkim zaś unosił się cudowny, resplandor azul, wydawać się mogło raczej, że jesteśmy wysoko w powietrzu i że mamy pod sobą i nad sobą tylko niebo, y no, que es el fondo del mar. Cuando no había viento, podías ver el sol; wyglądało ono jak purpurowy kwiat, z którego kielicha lało się światło. Każda z małych księżniczek miała w ogrodzie swoją grządkę, na której mogła sadzić i kopać, jak jej się podobało; jedna nadała swojej kształt wieloryba, inna wolała, by jej grządka przypominała małą syrenę, ale najmłodsza zrobiła swoją grządkę zupełnie okrągłą jak słońce i zasadziła na niej tylko czerwone kwiaty, tak czerwone jak słońce. Była ona niezwykłym dzieckiem, tranquilo y pensativo; mientras las otras hermanas decoraban sus camas con los objetos más extraños, które znajdowały w zatopionych okrętach, ona prócz czerwonych kwiatów, podobnych do słońca tam w górze, wybrała sobie tylko jeden posąg. Był to przepiękny chłopiec, wyrzeźbiony z białego marmuru, que cayó al fondo del mar cuando el barco se hundió. La sirena plantó un sauce llorón rojo junto a la estatua., que se hizo hermosa y colgó sus ramas flexibles hasta la arenosa, fondo azul, gdzie cień zdawał się fioletowy i kołysał się bezustannie, tak samo jak gałęzie; wyglądało to, jak gdyby wierzchołek i korzenie bawiły się w pocałunki. Nie było dla syrenki większej radości, jak słuchać o świecie ludzi mieszkających w górze; stara babka musiała wszystko opowiadać, co wiedziała o statkach i miastach, ludziach i zwierzętach, wydawało jej się to cudownie piękne, że tam na górze, en el piso, las flores huelen; en el fondo del mar no olían – y que los bosques son verdes, y que el pescado, que fluyó a través de los árboles aquí, tam tak głośno i pięknie śpiewają, aż rozkoszą jest słuchać; miały to być ptaszki, ale babka nazywała je rybami, Porque las princesas no entenderían de otra manera, nunca habían visto un pájaro.

Kiedy skończycie piętnaście lat – la abuela dijo – pozwolę wam wynurzyć się z wody i będziecie mogły usiąść na skałach i patrzeć przy blasku księżyca na wielkie przepływające okręty, y verás bosques y la ciudad!

Następnego roku jedna z sióstr skończy piętnaście lat, ale inne?…

Każda z nich była o rok młodsza od poprzedniej, Entonces la más joven aún tenía cinco años más por delante de ella., kiedy będzie mogła wypłynąć na powierzchnię i zobaczyć świat. Ale jedna siostra obiecywała drugiej opowiedzieć o tym, co widziała pierwszego dnia i co uważała za najładniejsze, bo stara babka nie opowiedziała im jeszcze wszystkiego i pozostało jeszcze tyle rzeczy, o których chciały się dowiedzieć. Żadna nie była tak niecierpliwa jak najmłodsza, ta właśnie, która musiała najdłużej czekać i która była taka cicha i zamyślona. Czasami w nocy stawała przy otwartym oknie i patrzyła w górę poprzez ciemnobłękitne morze, gdzie ryby pluskały swymi płetwami i ogonami.

Widziała księżyc i gwiazdy, połyskiwały wprawdzie bardzo słabo, ale poprzez wodę wydawały się blade i o wiele większe, de lo que pensamos; como una nube negra se deslizó debajo de ellos, syrena wiedziała, że to jest albo wieloryb, albo statek z wieloma ludźmi, przepływający nad zamkiem; z pewnością nie wiedzieli oni, że śliczna, mała syrena stała tam na dole i wyciągała białe ręce do okrętu.

Finalmente, la princesa mayor cumplió quince años y pudo salir a la superficie.. Cuando ella regresó, miała do opowiedzenia tysiące rzeczy, pero ella lo hizo, że najpiękniej jest leżeć na piaszczystym brzegu w blasku księżyca, kiedy morze jest spokojne, w pobliżu zatoki i wielkiego miasta, gdzie światła błyszczą jak tysiące gwiazd; escuchar música, gwaru ludzi, turkotu pojazdów; patrzeć na liczne wieże i iglice, escuchar, como suenan las campanas de la iglesia; solo porque ella no pudo estar ahí, a ella le gustó más. Pero, jakże przysłuchiwała się tym opowiadaniom najmłodsza siostra! Kiedy potem wieczorem stała przy otwartym oknie i patrzyła w ciemnobłękitną wodę, myślała o wielkim mieście, o ruchu i gwarze, i wtedy wydawało jej się, hasta aquí se puede escuchar el sonido de las campanas de la iglesia.

W rok potem druga siostra otrzymała pozwolenie wydostania się nad wodę i popłynięcia, dokąd będzie chciała. Simplemente salió entonces, cuando el sol se estaba poniendo, i tę chwilę uważała za najpiękniejszą. Całe niebo wyglądało jak złoto, ella dijo, y las nubes – ich piękności nie mogła dość opisać; płynęły nad nią czerwone i fioletowe, pero fluyó mucho más rápido que ellos, jak długi biały welon, stado dzikich łabędzi wprost w słońce; i ona płynęła do słońca, pero el sol se puso, a różany odblask zgasł na powierzchni morza i w obłokach. W rok później siostra wypłynęła w górę, ta była najodważniejsza i dlatego popłynęła aż do wielkiej rzeki, która wpadała do morza. Widziała śliczne, verdes colinas cubiertas de viñedos, Cerraduras, mansiones entre bosques maravillosos; ella oyó, como cantaban los pájaros, y el sol calentó tanto, que tenía que zambullirse en el agua con frecuencia, para enfriar la cara inflamada. W małej zatoczce spotkała całą gromadę małych ludzkich dzieci; biegały zupełnie nago dookoła i pluskały się w wodzie, chciała się z nimi bawić, ale uciekły przerażone i wtedy przyszło małe, czarne zwierzątko, był to pies, ale ona nigdy jeszcze nie widziała psa, a szczekał tak strasznie, że przestraszyła się go i uciekła na otwarte morze. Pero nunca olvidará los maravillosos bosques, colinas verdes y niños lindos, que flotaba en el agua, aunque no tuvieran cola de pez. Czwarta siostra nie była taka odważna, została na pełnym morzu i mówiła, que era de lo mas lindo alli; puedes ver muchas millas de espacio a tu alrededor, y el cielo se extiende como una gran campana de cristal. Ella vio los barcos, pero de lejos parecían gaviotas; zabawne delfiny fikały koziołki, a wielkie wieloryby parskały wodą z dziurek od nosa. Wyglądało to jak tysiące fontann dookoła.

Przyszła kolej na piątą siostrę; jej urodziny wypadały właśnie w zimie, i dlatego widziała to, czego inne nie widziały. El mar estaba completamente verde y grandes icebergs flotaban alrededor..

Ella dijo, que cada uno parecía una perla, y sin embargo hubo muchos, mucho más grande que las torres de la iglesia, que la gente construye. Aparecieron en las formas más extrañas y brillaron como diamantes.. Ella se sentó en el más grande de ellos., todos los marineros rodearon el iceberg con horror, en el que ella estaba sentada, a wiatr bawił się jej długimi włosami. Pod wieczór niebo zaciągnęło się chmurami, błyskało i grzmiało, góry lodowe na czarnym morzu wznosiły się i połyskiwały w jaskrawym blasku błyskawic. Na wszystkich okrętach zwinięto żagle, ogarnął wszystkich strach i przerażenie, ale ona siedziała spokojnie na pływającej górze lodowej i widziała niebieską błyskawicę, spadającą zygzakiem na błyszczące morze.Gdy która z sióstr wypływała po raz pierwszy na morze, zachwycona była nowością i pięknem tego, lo que ella vio, ale ponieważ teraz jako dorosłe dziewczyny mogły wypływać na morze, cuando quisieran, ya no les importaba, anhelaban volver a casa y hablaron un mes después, que es mas lindo allá abajo y que la casa es mejor. A menudo, en las horas de la tarde, todas las hermanas se tomaban de la mano y se elevaban en fila en el agua.; tenían hermosas voces, piękniejsze niż jakikolwiek człowiek, a kiedy zbierało się na burzę i myślały, que los barcos se estrellarían, vinieron al barco y cantaron sobre él, que lindo es en el fondo del mar, le preguntaron a los marineros, para que no tengan miedo de bajar; ale ci nie rozumieli ich słów i myśleli, że to burza szumi, de todos modos, no verían las maravillas del fondo marino, para cuando el barco se hundía, ludzie tonęli i przybywali już tylko jako trupy do zamku morskiego króla. Cuando por la noche las hermanas nadaban de la mano hacia la superficie del mar, su hermana pequeña se quedó completamente sola y sintiéndose, que tiene ganas de llorar, pero las sirenas no conocen las lágrimas y por eso sufren mucho más.

– Pero, kiedy już będę miała piętnaście lat! – mówiła. – sé, że pokocham ten świat i ludzi, którzy tam mieszkają!

Finalmente cumplió quince.

– Aquí vas por tu propio camino – la abuela dijo, vieja reina viuda. – Venir, niech cię ubiorę tak jak twoje siostry. – I włożyła jej na włosy wianek z białych lilii, każdy płatek kwiatu był połową perły, potem przymocowała księżniczce do ogona osiem dużych ostryg na znak jej wysokiego pochodzenia.

– Ellos eran – dijo la sirena.

– Tienes que sufrir, para lucir digno – la abuela respondió.

Pero, con qué entusiasmo una sirenita se despojaría de todo este esplendor y se desharía de la pesada guirnalda; flores rojas de su jardín la decorarían mucho mejor, pero ella no se atrevió a hacerlo.

– Adiós – dijo, y se elevó clara y fluyendo como una pompa de jabón sobre la superficie del agua.

En el momento en que sacó la cabeza del agua, el sol bajó, pero las nubes aún brillaban como rosas y oro, a w różowym powietrzu błyszczała wieczorna gwiazda, jasna i piękna; powietrze było łagodne i świeże, mar en calma. Un gran barco de tres mástiles estaba cerca., tylko jeden żagiel był rozwinięty, porque no hubo el menor viento, y había marineros en los territorios. La música y el canto sonaron, a w miarę jak się ściemniało, zapalano setki kolorowych latarni; wyglądało tak, jakby w powietrzu powiewały flagi wszystkich narodów. Mała syrena podpłynęła tuż do okienka i za każdym razem, kiedy woda podnosiła ją do góry, podía ver a través de los cristales transparentes del interior, donde se paraba mucha gente bellamente vestida, pero el más hermoso de todos fue el joven príncipe de los grandes, ojos negros; nie miał na pewno więcej niż szesnaście lat, i to właśnie jego urodziny obchodzono z taką paradą. Marynarze tańczyli na pokładzie, y cuando el joven príncipe salió hacia ellos, innumerables cohetes lanzados al aire, brillaron como un día brillante, tak że mała syrena przestraszyła się i schowała pod wodę, ale zaraz potem wysunęła znowu głowę i wtedy wydawało jej się, że spadają na nią wszystkie gwiazdy z nieba. Nigdy dotąd nie widziała sztucznych ogni.

Los grandes soles silbaron girando, maravilloso, peces de fuego volaban en el aire azul, y todo esto se reflejó en el sereno ambiente, mar tranquilo. Na samym statku było tak jasno, cada gota de rocío era visible, y mucho menos a la gente. Y que hermoso era el joven principe, estaba apretando las manos de la gente, el sonrió feliz, y la música sonó en la noche gloriosa.

Ya era tarde, pero la sirenita no podía apartar los ojos del barco y el hermoso príncipe. Las linternas de colores se apagaron, rakiety przestały tryskać w górę, nie słychać było wystrzałów, tylko w głębi morza coś szumiało i grzmiało. La sirena se sentó en el agua meciéndose arriba y abajo, tak że mogła zaglądać do kajuty; el barco se movió más rápido, vela tras vela fue desplegada, las olas se hicieron cada vez más fuertes, nadciągały wielkie chmury i w oddali błyskało. Cóż to będzie za straszna burza! Entonces los marineros doblaron sus velas. El gran barco se balanceó, se deslizaba sobre el mar embravecido; las olas se levantaron como grandes, czarne góry usiłując runąć na maszty, lecz statek zanurzał się tylko między wysokie bałwany, jak łabędź, i znowu wypływał na powierzchnię spiętrzonej wody. Syrenę bawił ten widok, ale żeglarze byli innego zdania. El barco crujió y gimió, las gruesas vigas dobladas bajo el fuerte impacto de las olas, el mástil se rompió en el centro como una caña, el barco se inclinó hacia un lado y el agua comenzó a entrar. Solo ahora la sirena se dio cuenta, que la gente estaba en peligro; ella tenía que estar en su propia atención a las vigas y tablones del barco, flotando en el agua. Estuvo completamente oscuro por un momento, para que no se viera nada, pero cuando brilló después, zrobiło się znowu jasno i mogła rozpoznać wszystkich na statku. Każdy myślał tylko o sobie, a syrenka szukała przede wszystkim księcia i kiedy statek zaczął już tonąć, ella se dio cuenta, jak się pogrążał w głębokiej wodzie. W pierwszej chwili ucieszyła się bardzo, że oto pójdzie na dno, do niej, ale potem przyszło jej na myśl, że przecież ludzie nie mogą żyć w wodzie i że książę dostanie się na zamek jej ojca jedynie jako trup. “No, on nie może umrzeć” – pomyślała. I przepłynęła pomiędzy belkami i deskami, unoszącymi się na wodzie, olvidando por completo, że mogą ją zmiażdżyć, zanurzała się głęboko w wodę i wznosiła znowu na falach; w ten sposób udało się jej dotrzeć do młodego księcia, który nie mógł już utrzymać się na wzburzonym morzu; ręce i nogi zaczynały mu omdlewać, piękne oczy zamknęły się; gdyby mała syrena nie przybyła do niego, tendría que morir. Ella sostuvo su cabeza sobre el agua y dejó que las olas flotaran, donde querían.

Nad ranem burza przeszła; ze statku nie zostało ani śladu; słońce wzeszło czerwone i jarzące nad wodą.

Wydawało się przy jego świetle, że policzki księcia nabierają życia, ale oczy pozostały zamknięte; syrena pocałowała go w wysokie, piękne czoło i odgarnęła jego mokre włosy; wydawało jej się, że był podobny do marmurowego posągu w jej małym ogródku, pocałowała go jeszcze raz, życząc mu, aby odzyskał przytomność.

A wreszcie zobaczyła przed sobą stały ląd, alto, montañas Azules, na których wierzchołkach lśnił biały śnieg, jak gdyby spoczywały tam łabędzie; había hermosos en la costa, zielone lasy, a wśród nich stał gmachkościół czy też klasztor, co trudno było odróżnić. W ogrodzie rosły cytrynowe i pomarańczowe drzewa, a przed bramą stały wysokie palmy. Morze tworzyło tu małą, cichą, ale głęboką zatokę, która błyszczała jak zwierciadło i kończyła się pod skałą ławicą ślicznego, arena blanca; aquí vino una sirena con un hermoso príncipe y lo puso en la arena así, para que la cabeza quede mas alta, bajo el cálido sol.

En grande, białym gmachu zabrzmiały dzwony i do ogrodu przyszło dużo młodych dziewcząt. Entonces la sirena se alejó de nuevo, piedras demasiado altas que sobresalen del agua, se cubrió el cabello y los senos con espuma húmeda, para que nadie se fijara en su carita, y ella miraba con atención, kto zbliży się do biednego księcia. Pronto una joven se le acercó; al principio parecía aterrorizada, Pero sólo por un tiempo; luego trajo gente y la sirena lo vio, que el principe vuelve a la vida, que le sonríe a todos los que le rodean; solo a ella no le sonrió, porque no sabía nada, que ella lo salvó.

Zasmuciła się syrena i kiedy księcia wprowadzono do dużego gmachu, zanurzyła się zmartwiona w wodę i wróciła do domu, al castillo de su padre.

La sirenita siempre estaba tranquila y pensativa., pero ahora se ha vuelto aún más silencioso. Las hermanas le preguntaron, co widziała po raz pierwszy na powierzchni morza, pero ella no les dijo nada.

A menudo, por la tarde o por la mañana, iba a este lugar., donde ella dejó al príncipe. Ella vio, como maduraba la fruta en el huerto, ella vio, jak je zrywano, ella vio, jak na wysokich górach tajał śnieg, ale księcia nie widziała, i dlatego wracała do domu za każdym razem coraz bardziej smutna.

Su único consuelo era sentarse en el patio trasero y poner sus brazos alrededor de la estatua de mármol., quien era como un principe, pero ella ya no nutre sus flores, se volvieron salvajes, sus largos tallos y hojas entrelazados con las ramas de los árboles así, que estaba completamente oscuro en este matorral…

Finalmente, la sirenita ya no pudo ocultar su tristeza y se lo contó a una de sus hermanas., od niej zaś dowiedziały się wkrótce wszystkie inne, ale nie wiedział o tym nikt więcej prócz księżniczek i paru innych syren, które zwierzyły się z tą tajemnicą tylko swoim najlepszym przyjaciółkom. Jedna z syren miała dokładne wiadomości o księciu; ona również widziała święto na okręcie, ella supo, skąd książę pochodzi i gdzie leży jego królestwo.

– Vamos, hermanita! – dijeron las otras princesas, y abrazándose, navegaron hacia la superficie del mar en ese lugar, donde sabían, que el castillo del príncipe estaba.

Był zbudowany z jasnożółtego, błyszczącego kamienia, miał szerokie, marmurowe schody, prowadzące do samego morza. Maravilloso, cúpulas doradas se levantaron en el techo, y entre las columnas, rodeando todo el edificio, había estatuas de mármol, que parecía vivo. Magníficas cámaras se podían ver a través del vidrio translúcido de las altas ventanas., gdzie wisiały drogie jedwabne zasłony i dywany, a wszystkie ściany ozdobione były wielkimi obrazami, których widok sprawiał prawdziwą rozkosz. Pośrodku największej sali pluskała duża fontanna, strumienie wznosiły się aż do szklanej kopuły w suficie, słońce odbijało się w wodzie i oświetlało wspaniałe rośliny, creciendo en una gran piscina.

Entonces ahora la sirena sabía, donde vive el principe, y a menudo por la tarde y por la noche apareció en el agua aquí; nadó mucho más cerca de la orilla, niż mogła się odważyć każda inna syrena; fluía a través de un estrecho canal hasta el magnífico, balcón de mármol, proyectando una larga sombra sobre el agua.

Siedziała tu i patrzyła na młodego księcia, któremu się zdawało, że jest zupełnie sam w jasnym blasku księżyca. Nieraz wieczorem widywała go, jak płynął z muzyką w łodzi ubranej flagami; ukrywała się w zielonym sitowiu, a kiedy wiatr poruszał jej długim, srebrnobiałym welonem, mogło się zdawać, że to jest łabędź zrywający się do lotu. Czasami w nocy słyszała, jak rybacy, łowiąc ryby na morzu przy świetle pochodni, opowiadali wiele dobrego o księciu, a wtedy cieszyła się, że uratowała mu życie, kiedy na pół martwy unosił się na falach, y lo pensé, cuán pesadamente su cabeza descansaba sobre sus pechos y cómo ella lo besaba de todo corazón; pero no sabía nada de eso y ni siquiera podía soñar con ella. Ella comenzó a amar a la gente cada vez más., cada vez mas ella quería estar entre ellos, świat ludzi wydawał jej się o wiele większy niż jej świat, después de todo, la gente puede navegar en barcos en el mar, pueden escalar grandes picos hasta las nubes, y regiones, que les pertenecen, ciągną się lasami i polami o wiele dalej, niż sięga jej wzrok. Było tyle rzeczy, de lo que ella quería saber, ale siostry nie potrafiły odpowiedzieć na jej pytania i dlatego spytała starą babkę; Ella conocía muy bien el mundo superior y con razón lo llamó Supersersea.!

– Son personas, que no se ahogan en el mar – preguntó la sirenita – pueden vivir para siempre, si no están muriendo, justo como nosotros, en el fondo del mar?

– En algún lugar allí – la anciana dijo – y la gente muere, sus vidas son incluso más cortas que las nuestras. My możemy dożyć trzystu lat, pero cuando terminamos nuestras vidas, zmieniamy się w pianę morską i nie mamy nawet grobu tu, entre nuestros vecinos. No tenemos alma inmortal, no podemos renacer, somos como juncos verdes: kiedy się je raz zerwie, nie może już nigdy być zielone; ludzie zaś mają duszę, która żyje wiecznie, żyje nawet wtedy, cuando el cuerpo se convierte en polvo, se eleva a través de los cielos brillantes a estrellas brillantes. Tak jak my wynurzamy się z morza by oglądać kraje i ludzi, podobnie oni wznoszą się do nieznanych, cudownych miejsc, que nunca veremos.

– ¿Por qué no tenemos un alma inmortal?? – spytała zmartwiona syrena. – Oddałabym te setki lat, que todavía tengo que experimentar, ser humano por un día y luego llegar a las tierras celestiales.

Nie trzeba, para hacerte pensar en ello – la anciana dijo – my jesteśmy o wiele szczęśliwsi i o wiele lepiej żyjemy niż ludzie tam w górze.

Mam więc umrzeć i pływać jako piana na morzu, nie słyszeć więcej muzyki fal ani nie widzieć pięknych kwiatów i czerwonego słońca? No hay nada que yo pueda hacer, para conseguir un alma inmortal?

– No – la anciana dijo. – A menos que un hombre te ame tanto, que te volverás más querido para él que su padre y su madre, se apegará a ti con todos sus pensamientos y alma, el sacerdote te atará las manos con un juramento de lealtad en la tierra por toda la eternidad, wtedy jego dusza przejdzie do twojego ciała i będziesz dopuszczona do udziału w przyszłym ludzkim szczęściu. Obdarzy cię wówczas duszą, a zatrzyma jednak swoją własną. Ale to się prawdopodobnie nie zdarzy. A, que es tan lindo en el mar, twój rybi ogon, na ziemi uważane jest za brzydkie, nie rozumieją się na tym wcale; tam żeby być piękną, debes tener dos soportes pesados, que la gente llama piernas.

La sirenita suspiró y miró tristemente su cola..

– No te preocupes! – la anciana dijo. – Skaczmy i tańczmy przez trzysta lat, vamos a vivir, to chyba dosyć czasu, y luego más placentero será descansar en la tumba. Tendremos una pelota de la cancha esta noche!

Była to wspaniała uroczystość, jakiej nikt nie ogląda na ziemi. Ściany i sufit w wielkiej sali do tańca były z grubego, pero vidrio transparente. Cientos de enormes conchas se alineaban en la pared., czerwonych jak róże i zielonych jak trawa, a w muszlach tych płonął błękitny ogień, oświecający całą salę i prześwietlający przez szklane ściany całe morze dookoła, entonces, że widać było niezliczone ryby, małe i duże, przypływające do szklanych ścian; na niektórych połyskiwały purpurowe łuski, a inne wyglądały jak zrobione ze srebra i złota.

En el centro de la habitación, fluía un amplio flujo., corriente corriendo, y en él bailaban sirenas y tritones al son de su propio dulce canto. Ludzie na ziemi nie mają tak pięknego głosu. La sirenita cantó la más bella, wszyscy oklaskiwali jej śpiew; i przez chwilę syrena czuła radość w sercu, porque ella sabía, że ma najpiękniejszy głos ze wszystkich na ziemi i w morzu. Ale zaraz potem znowu przyszły myśli o świecie na górze; nie mogła zapomnieć o pięknym księciu i smutno jej było, że nie ma, tak jak on, nieśmiertelnej duszy. Dlatego też wymknęła się z zamku ojca i podczas gdy wszyscy śpiewali i bawili się, siedziała smutna w swoim małym ogródku. Nagle usłyszała dźwięk myśliwskiego rogu, dochodzący ku niej poprzez wodę, i pomyślała: “He aquí, este está flotando ahí arriba, a quien amo más que a mi padre y a mi madre, diez, do którego należą moje myśli, diez, komu bym chciała powierzyć szczęście mojego życia. Odważę się na wszystko, by zdobyć jego nieśmiertelną duszę. Podczas gdy moje siostry tańczą na zamku, pójdę do czarownicy morza, a esto, de lo que siempre tuve tanto miedo, solo ella puede aconsejarme y ayudarme!” Y aquí la sirenita salió de su jardín y caminó hacia el vórtice hirviente, detrás de la cual vivía la bruja. Nigdy jeszcze nie szła tą drogą; nie rosły tu kwiaty ani morska trawa, desnudo, la arena gris se extendía hasta el vórtice, donde el agua estalló como el zumbido de las ruedas de un molino y arrastró todo profundamente detrás de él, lo que sea que pueda atrapar. Aby dostać się do państwa czarownicy, musiała syrena przejść przez rwące wiry, nie było tu innej drogi jak poprzez bulgocący gorący szlam, który czarownica nazywała swoją łączką. Dalej stał jej dom wśród osobliwego lasu.

Wszystkie drzewa i krzaki tutaj były to polipy, mitad animales, na pół rośliny, wyglądały jak stugłowe węże wyrastające z ziemi.

Las ramas eran largas, brazos pegajosos con dedos como gusanos flexibles. Cada pedacito de estos árboles, desde las raíces hasta las copas, se movía constantemente.. Todas, lo que se llevó el mar, ściskały te potwory w swych objęciach i nie wypuszczały już nigdy. Syrena zatrzymała się przerażona; serce biło jej ze strachu, o mało co nie zawróciła, pero pensó en un príncipe, y en ganar un alma humana, y eso le dio valor. Ella trenzó su largo cabello con fuerza en su cabeza, pelo esponjoso, para que los pólipos no puedan atraparlos, Ella cruzó ambas manos frente a su pecho y se alejó rápidamente., jak ryba potrafi mknąć w wodzie, pomiędzy obrzydliwymi polipami, które wyciągały już do niej swoje giętkie ramiona i palce. Ella se dio cuenta, że każdy z tych potworów trzyma coś w objęciach, tysiącem drobnych ramion ściskając jak żelazną obręczą. Personas, que murió en el mar y cayó al fondo, salieron de los brazos de los pólipos en forma de huesos blancos. Exprimieron remos y cajas, esqueletos de animales domésticos e incluso una pequeña sirena, którą pojmały i zadręczyły na śmierćto było chyba najstraszniejsze. Ella finalmente llegó al grande, błotnistego miejsca w lesie, donde los grandes se arremolinaron, tłuste węże, mostrando repugnante, vientre blanco-amarillo.

En el centro de este lugar había una casa hecha de huesos ahogados.; allí se sentó una bruja alimentando de su boca a un sapo, al igual que los humanos le dan a un canario azúcar para comer. Feo, llamó a las serpientes de agua gordas sus polluelos y dejó que se arrastraran sobre sus grandes, pechos esponjosos.

– lo sé bien, czego chcesz! – powiedziała czarownicarobisz głupstwo, zrobię jednak, co chcesz, bo to doprowadzi cię do nieszczęścia, mi hermosa princesa. Te gustaría deshacerte de la cola de pez, en su lugar tiene dos soportes, en el que podías caminar como personas, que el principe se enamorara de ti y que tu tendrias la suya e inmortal alma.

Aquí la bruja se rió tan fuerte y repugnante, que el sapo y las serpientes cayeron al suelo y se retorcieron a sus pies.

Przychodzisz w samą porępowiedziała czarownica. – Gdybyś przyszła jutro po wschodzie słońca, nie mogłabym ci dopomóc przed upływem roku. Przygotuję ci napój, musisz popłynąć z nim, zanim słońce wzejdzie, aż na ląd, usiąść na brzegu i wypić go, wtedy odpadnie ci ogon i skurczy się w to, co ludzie nazywają pięknymi nóżkami, ale to będzie bolało tak, jakby przeszył cię ostry miecz. Todo, którzy cię zobaczą, będą mówili, że jesteś najpiękniejszym ludzkim stworzeniem, jakie widzieli. Zachowasz swój powiewny chód, żadna tancerka nie potrafi tak się kołysać jak ty, ale za każdym krokiem, jaki uczynisz, sentirás el dolor, como si caminaras al filo de un cuchillo, como si sufrieras heridas de sangre. Si aceptas soportarlo todo, Cumpliré tu deseo.

– Entonces – Respondió la sirenita con voz temblorosa y pensó en el príncipe y el alma inmortal..

– Pero piénsalo – dijo la bruja – cuando obtendrás la forma humana, nunca podrás volver a convertirte en sirena. Nunca podrás descender por el agua hasta tus hermanas y el castillo de tu padre., y si no ganas el amor de un principe, jeżeli nie zapomni z twego powodu o swej matce i swoim ojcu, no se apegará a ti con todos sus pensamientos, jeżeli ksiądz nie połączy waszych rąk tak, abyście się stali mężem i żoną, dusza twoja nie stanie się nieśmiertelna. Pierwszego ranka po zaślubinach księcia z inną pęknie ci serce i zamienisz się w pianę morską.

– Entonces él quiere – dijo la sirenita y se puso pálida.

Ale mnie musisz także zapłacić! – dijo la bruja. – Y no exijo nada. Tienes la voz más hermosa de todas aquí en el fondo del mar., Crees, que podrías encantar al príncipe con esto, pero dame tu voto.

A, lo que es más valioso que tienes, me pagarás por mi preciosa bebida. Porque tengo que agregar mi propia sangre a esta bebida, ser afilado como un arma de doble filo.

– Lo que me queda, cuando me quitas la voz? – preguntó la sirena.

-Twoja piękna postaćodpowiedziała czarownicatwój powiewny chód i wymowne oczy, którymi możesz oczarować ludzkie serce. No i cóż, straciłaś odwagę? Wysuń języczek, obetnę ci go jako zapłatę, a wtedy dostaniesz mocny napój.

Niech się stanie – dijo la sirena, y la bruja puso el caldero, para hacer una bebida mágica.

– La limpieza es primordial – ella dijo, fregar el caldero con mangueras, que ella ató en una bola; luego se frotó el pecho, de donde cayeron unas gotas de sangre negra; para tworzyła najdziwniejsze postaci, tak że strach brał patrzeć.

Co chwila dorzucała czarownica coś nowego do kotła, y cuando el liquido estaba hirviendo bien, sonaba como si un cocodrilo estuviera llorando.

Finalmente la bebida estuvo lista, parecía el agua más pura.

Oto go masz! – powiedziała czarownica i obcięła jej język, i z tą chwilą mała syrenka straciła mowę, nie mogła ani śpiewać, ni hablar.

Si los pólipos quisieran atraparte, gdy będziesz przechodziła przez mój las – dijo la bruja – wlej na nie jedną kroplę napoju, a wtedy ich ramiona i palce rozpadną się na tysięczne kawałki. – A małej syrenie nie było to wcale potrzebne, pólipos viendo una bebida transparente, błyszczący w jej ręku jak świecąca gwiazda, cofały się przed nią przerażone. W ten sposób prędko przeszła przez las, przez bagno i przez rwące wiry. Widziała teraz zamek swojego ojca; światła w wielkiej sali tańca pogaszono, spali pewnie wszyscy, ale nie odważyła się tam pójść teraz, cuando estaba muda y cuando los iba a abandonar en la llamada. Su corazón se rompía con el dolor. Ella se deslizó hacia el jardín, zerwała z każdej grządki, która należała do jej sióstr, después de la flor, posłała ręką mnóstwo pocałunków w stronę zamku i wypłynęła na powierzchnię granatowej wody. Słońce jeszcze nie wzeszło, kiedy ujrzała zamek księcia i wdrapała się na wspaniałe, marmurowa schody. Księżyc świecił niezwykle jasno. Syrenka wypiła ostro palący napój i poczuła, jakby obosieczny miecz przeszył jej delikatne ciało, zemdlała i leżała jak martwa. Kiedy słońce rozbłysło nad wodą, ocknęła się i poczuła piekący ból, pero frente a ella era hermosa, el joven príncipe, wpatrywać się w nią swymi czarnymi jak węgiel oczyma tak, que ella debe haber mirado hacia abajo; entonces ella vio, że jej rybi ogon znikł i że miała najładniejsze, pequeñas piernas blancas, jakie tylko może mieć mała dziewczynka; ale była zupełnie naga i dlatego otuliła się swoimi długimi, gęstymi włosami. Książę spytał ją, kim jest i skąd się tu wzięła, lecz ona spojrzała na niego słodko, a jednocześnie żałośnie swymi ciemnoniebieskimi oczami, ella no podía hablar. Luego la tomó de la mano y la condujo al castillo.. Przy każdym kroku, jak jej to przepowiedziała czarownica, ella sintió dolor, jakby chodziła po spiczastych szydłach i ostrych nożach, ale znosiła to chętnie; trzymając księcia za rękę stąpała tak lekko jak bańka mydlana, y él y todos los demás admiraban su encanto, una caminata de brisa.

Ubrano ją w kosztowne suknie z jedwabiu i muślinu, na zamku była najpiękniejszą ze wszystkich, pero ella estaba muda y no podía cantar ni hablar. Hermosas esclavas, vestida de sedas y oro, wystąpiły przed księciem i jego królewskimi rodzicami; jedna z nich śpiewała piękniej od wszystkich innych, a książę uśmiechał się do niej i klaskał w ręce. Wtedy małej syrenie zrobiło się smutno, ella supo, że dawniej mogła śpiewać o wiele piękniej, y ella pensó: “Pero, si supiera, que di mi voto para siempre por esto, para poder estar con el!”

Niewolnice tańczyły pięknie, kołysząc się w takt cichej muzyki; wtedy syrena wzniosła w górę cudne białe ramiona, stanęła na palcach i popłynęła po posadzce; tańczyła tak, jak nikt dotychczas nie tańczył; przy każdym poruszeniu piękność jej była bardziej widoczna, y sus ojos hablaban a los corazones con más elocuencia que el canto de los esclavos. Todos estaban encantados, especialmente el principe, quien la llamó su pequeña coleccionable, y ella siguió bailando, chociaż za każdym razem, kiedy jej noga dotykała ziemi, ella sintió dolor, jakby stąpała po ostrych nożach.

Książę powiedział, że musi pozostać przy nim na zawsze, i pozwolił jej spać pod swoimi drzwiami na aksamitnych poduszkach. Kazał jej zrobić męskie ubranie, aby mu towarzyszyła w konnych wycieczkach.

Cabalgaron por bosques fragantes, donde las ramas verdes golpean sus hombros, y los pajaritos cantaban en el verde de las hojas. Subieron montañas altas y aunque sus delicadas piernas sangraban, todos podían verlo., śmiała się i biegała za nim aż tam, donde las nubes fluían debajo de ellos como bandadas de pájaros volando hacia tierras cálidas.

Solo de noche en el palacio del príncipe., kiedy inni spali, subió a una amplia escalera de mármol, enfrió sus piernas ardientes en el agua fría del mar y pensó en las suyas, allá abajo en el mar.

Pewnej nocy jej siostry trzymając się za ręce wynurzyły się z wody i śpiewały tak smutnie, mała syrena przesłała im ręką pozdrowienia, a one poznały ją i opowiedziały, jak bardzo ich wszystkich zasmuciła. Odtąd odwiedzały ją codziennie, a jednej nocy zobaczyła w dali starą babkę, która od wielu lat nie była ponad morzem, i króla mórz w koronie na głowie. Le tendieron las manos, ale nie odważyli się podpłynąć blisko lądu jak siostry. Z dnia na dzień książę coraz bardziej cenił małą syrenkę i pokochał ją tak, jak się kocha dobre, querido bebé, ale nie przychodziło mu wcale na myśl, aby uczynić z niej królową, a przecież musiała zostać jego żoną, aby zdobyć nieśmiertelną duszę, De lo contrario, el día de su boda, se convertirá en espuma de mar.…

“¿No me amas más que a los demás?!” – los ojos de la sirena parecían hablar, cuando la tomó en sus brazos y besó su hermosa frente.

– Entonces, ty jesteś mi najdroższamówił książębo ty masz najlepsze serce ze wszystkich, ty jesteś mi najwierniejsza i jesteś podobna do jednej młodej dziewczyny, którą kiedyś widziałem, ale której pewnie już nigdy nie zobaczę. Byłem na tonącym statku, fale rzuciły mnie na brzeg, przed świątynię, gdzie wiele dziewcząt służyło Bogu; el más joven me encontró en la orilla y me salvó la vida, Solo la vi dos veces, jest jedyną istotą, którą na tym świecie mógłbym pokochać, ale ty jesteś do niej podobna, ledwie że nie zacierasz jej obrazu w mojej duszy; ona jest poświęcona Bogu i dlatego jakaś dobra gwiazda zesłała mi ciebie, nunca colgaremos.

“Pero, El no sabe, que le salvé la vida – pensó la sirena – Lo llevé a través del mar al bosque, donde se encuentra el templo, siedziałam okryta morską pianą i czekałam, aż przyjdą ludzie. Vi a una chica hermosa, którą on kocha bardziej ode mnie. – I mała syrena westchnęła głęboko, gdyż płakać nie mogła. – Ta dziewczyna jest poświęcona Bogu, nigdy nie wróci do świata, nie spotkają się nigdy, a ja jestem przy nim, Lo veo todos los dias, Yo cuidare de el, Yo lo amaré, Le dedicare mi vida!”

Lecz oto rozeszła się wieść, que el príncipe se va a casar con la hermosa hija del rey de un país vecino, i dlatego tak wspaniale wyposażył swój statek. Fue dicho, que el príncipe va a ver las tierras del rey de un país vecino, Iba a llevarse consigo al gran séquito, pero de hecho se iba, para conocer a su hija. La sirena negó con la cabeza y se rió., ella conocía los pensamientos del príncipe mucho mejor que los demás.

Muszę jechaćpowiedział do niej. – Mam zobaczyć piękną księżniczkę, moi rodzice tego pragną, pero nunca me forzarán, abym ją wprowadził do domu jako moją żonę; nie mogę jej kochać, bo nie jest podobna do pięknej dziewczyny ze świątyni, eres como; si me casara, Te prefiero a ti, mi tu bebe, no hay hallazgo, con esos ojos expresivos tuyos. – I całował jej czerwone usta, bawił się jej długimi włosami i kładł swoją głowę na jej sercu, które marzyło o ludzkim szczęściu i nieśmiertelnej duszy.

– Después de todo, no le tienes miedo al agua., mi pequeño mudo – dijo el principe, cuando estaban en un gran barco, quien los llevó a un país vecino; le contó de la tormenta y la calma del mar, o dziwnych rybach w głębinach morza i o tym, co tam widzi nurek, a ona słysząc to uśmiechała się, wiedziała przecież lepiej niż ktokolwiek inny, jak wygląda dno morza.

W jasną księżycową noc, kiedy wszyscy spali na okręcie, nie wyłączając sternika stojącego przy sterze, syrena siedziała na dziobie statku i patrzyła w głąb. Wydawało jej się, que podía ver a través de la claridad de las aguas el castillo de su padre, y en la torre más alta estaba una abuela con una corona de plata en la cabeza y miraba hacia arriba a través del torrente de agua, al fondo del barco.

Entonces sus hermanas salieron del agua, la miraron con tristeza y se retorcieron las manos blancas, a ona wychylała się do nich z uśmiechem i chciała im opowiedzieć, jak jej się dobrze wiedzie i jaka jest szczęśliwa, ale nadszedł chłopiec okrętowy, siostry zanurzyły się w wodę, a chłopiec był pewien, że biel, którą widział, to piana morska. Następnego ranka statek przypłynął do przystani wspaniałej stolicy sąsiedniego państwa.

Todas las campanas sonaron en las iglesias, z wysokich wież grzmiały trąby, y los soldados estaban de pie con banderas ondeando y bayonetas brillando. Todos los días había una fiesta diferente.. Los bailes y las fiestas se sucedieron, ale księżniczki wciąż jeszcze nie było, fue dicho, że przebywała daleko od rodzinnego miasta, wychowała się bowiem w klasztorze i ćwiczyła się tam we wszelkich królewskich cnotach. Ella finalmente ha llegado. Mała syrena bardzo pragnęła ją ujrzeć i musiała przyznać, że nigdy jeszcze nie widziała tak uroczej istoty. Płeć miała delikatną i piękną, y debajo de las largas pestañas oscuras, las azul oscuro sonreían, ojos sinceros.

To jesteś ty – dijo el principe. – To ty mnie uratowałaś, kiedy leżałem jak martwy na brzegu. – I chwycił swoją zarumienioną narzeczoną w ramiona. – Pero, jestem zbyt szczęśliwy! – le dijo a la sirena. – Mi sueño más caliente se hizo realidad! Verdad, que eres feliz con mi felicidad, porque tu me amas sobre todo! – A mała syrena pocałowała go w rękę i myślała, że serce już jej pęka. Poranek po jego weselu będzie przecież dniem jej śmierci, transformaciones en espuma de mar.

Wszystkie dzwony dzwoniły w kościołach, heroldowie jeździli po ulicach i obwieszczali zaślubiny. Na wszystkich ołtarzach płonęły srebrne lampy napełnione wonnym olejem, los sacerdotes llevaban incensarios, a państwo młodzi trzymając się za ręce odebrali błogosławieństwo samego biskupa. Mała syrena ubrana w złoto i jedwabie niosła tren panny młodej, ale jej uszy nie słyszały uroczystej muzyki, jej oczy nie widziały świętej ceremonii; ella pensó en la noche de su muerte, sobre la felicidad, que ella perdió. Jeszcze tego samego wieczoru państwo młodzi weszli na pokład okrętu; los cañones dispararon, todos los estandartes ondeaban, a pośrodku stał królewski namiot ze złota i purpury, lleno de las almohadas más hermosas, tam miała spać młoda para w cichą, noche fría. Las velas soplaban con la brisa y el barco navegaba suave y tranquilamente en el mar claro..

Gdy się ściemniło, zapalono kolorowe lampy i marynarze tańczyli wesołe tańce na pokładzie. Mała syrena przypomniała sobie chwilę, cuando salió por primera vez del mar y vio las mismas felices fiestas.

Y luego bailó entre los demás, flotando ligeramente como una golondrina, todo

se entusiasmaron con ella, porque ella nunca ha bailado tan bellamente. Con cada paso, cuchillos afilados pinchaban sus delicados pies., ale nie czuła tego, o wiele boleśniej kłuło ją serce. Ella supo, que ella pasará la última noche con eso, dla którego porzuciła rodzinę i ojczyznę, oddała piękny głos i znosiła codziennie niezliczone męki, podczas gdy on nawet tego nie przeczuwał. Była to ostatnia noc, kiedy oddychała tym samym co on powietrzem; ella vio el cielo estrellado y el mar profundo; ahora la noche eterna vendría sobre ella, sin pensamientos y sin sueños, porque ella no tenía un alma inmortal y nunca podría volver a tenerla. Y hubo alegría y alegría en el barco hasta altas horas de la noche., la sirena bailaba y reía sintiendo la muerte en su corazón. El príncipe besó a su bella novia., a ona bawiła się jego czarnymi włosami i razem udali się na spoczynek do wspaniałego namiotu. Na statku zapanowała cisza i spokój; tylko sternik stał przy sterze; syrenka oparła się białymi dłońmi o poręcz statku i spoglądała na wschód, ku jutrzence; ella supo, że zabije ją pierwszy promień słońca. Wtedy ujrzała siostry wyłaniające się z morza, były blade jak ona, ich długie, piękne włosy nie powiewały już na wietrze, były obcięte.

Oddałyśmy je czarownicy, aby uratowała tej nocy twoje życie. Ella nos dio un cuchillo, oto jest! Puedes ver, jaki jest ostry? Zanim wzejdzie słońce, musisz przebić nim serce księcia i kiedy gorąca krew opryska twoje nogi, se convertirá en una cola, volverás a ser sirena y podrás bajar al agua, para nosotros, y vivir trescientos años, zanim nie zmienisz się w martwą, espuma de mar salado. Prisa, tu o el debe morir, antes de que salga el sol.

Nuestra abuela está tan preocupada, que se le cayó el pelo blanco, así como el nuestro cayó bajo las tijeras de la bruja.

Zabij księcia i wracaj do domu. Prisa, ves una raya roja en el cielo? El sol saldrá en unos minutos y luego morirás! – Suspiraron profundamente y se sumergieron en las olas.. Mała syrena odsunęła purpurową zasłonę namiotu i ujrzała piękną pannę młodą śpiącą z głową wspartą na piersi księcia; schyliła się i pocałowała go w cudne czoło, spojrzała w niebo, gdzie coraz jaśniej świeciła jutrzenka, spojrzała na ostry nóż i znowu zwróciła oczy na księcia, który we śnie wymówił imię swojej oblubienicy, tylko ona żyła w jego myślach; nóż zadrżał w ręku syreny, odrzuciła go daleko w fale, które zabłysły czerwonym blaskiem; tam gdzie nóż upadł, wydawało się, że krople krwi wytryskują z wody. Una vez más miró con tristeza al príncipe, a potem skoczyła ze statku do morza i czuła, como su cuerpo se vuelve espuma.

Ahora el sol ha salido sobre el mar, promienie jego padały tak łagodnie, calentando la mortal espuma fría del mar, mała syrenka nie czuła wcale śmierci, ujrzała jasne słońce, a wysoko nad nią unosiły się tysiące pięknych, criaturas transparentes. A través de estas criaturas podía ver las velas blancas del barco y las nubes rojas en el cielo.; las voces de estos seres eran una melodía, pero tan delicado, que ningún oído humano podía oírla, así como ningún ojo terrenal podía verlos, sin alas, con su propia ligereza, flotaban en el aire. La sirenita vio, que tiene un cuerpo como ellos, y se elevó más y más alto desde la espuma hacia arriba.

– A dónde voy? – ella preguntó, y su voz sonaba como la voz de estos maravillosos espíritus, tan increíble, que ninguna musica terrenal pudo emularlo.

– A la hija del aire! – odpowiedziały tamte. – Syreny nie mają nieśmiertelnej duszy i nie mogą jej mieć, chyba że zdobędą miłość człowieka. Jej wieczne trwanie zależy od obcych mocy. Córy powietrza także nie mają wiecznej duszy, pero con buenas obras pueden ganárselo. Volamos a países cálidos, donde la plaga mata a la gente; tam niesiemy ożywczy chłód. Rozpylamy w powietrzu zapach kwiatów, koimy i leczymy. Kiedy przez trzysta lat dążyć będziemy do tego, hacer el bien lo mejor que podamos, wtedy osiągniemy nieśmiertelność i będziemy brały udział w ludzkim wiecznym szczęściu. Pobre sirenita, te esforzaste con todo tu corazón por la misma meta que nosotros! Cierpiałaś tak jak my i wzniosłaś się do świata powietrznych duchów, a po trzystu latach możesz przez dobre uczynki zdobyć nieśmiertelną duszę. Mała syrena wzniosła ku Bożemu słonku białe ramiona i po raz pierwszy poczuła w oczach łzy. La vida y el bullicio volvieron al barco, syrena widziała księcia wraz z jego piękną małżonką, jak szukał jej; spoglądali smętnie na pieniącą się wodę, jak gdyby wiedzieli, że syrenka rzuciła się na fale. Y besó imperceptiblemente a la novia en la frente, uśmiechając się do księcia i wraz z innymi dziećmi powietrza wzniosła się ku górze, ku różowym obłokom szybującym w powietrzu.

– En trescientos años ascenderemos al reino de Dios!

– Podemos llegar incluso antes! – uno de los seres de otro mundo susurró. – Invisible, dostajemy się do domów ludzi, gdzie są dzieci, i widok każdego dziecka sprawiającego swoim rodzicom radość i zasługującego na ich miłość skraca czas naszej próby. El niño no sabe, cuando volamos a través de la habitación, a gdy się uśmiechamy z radości, jaką nam sprawiło, Bóg odlicza nam jeden rok z trzystu lat; ale jeśli napotkamy niegrzeczne i złe dziecko, derramamos lágrimas de dolor, y cada lágrima prolonga nuestro juicio un día!